Skip to content

معامله بُرد ـ بُرد با استکبار اعلان بردگی فکری و اعتقادی

1 هفته ago

87 words

¤ سرکشی از فرمان الهی و رویارویی با انبیا و اولیای الهی، تنها ویژگی مستکبران عالم نیست، خودخدابینی و هوای خدایی کردن و دعوت انسان‌ها به کُرنش در برابر خود و آیین خود نوشت، خمیرمایه مستکبران و هر آن کسی است که خوی استکباری در خونش جاری است. نمرود و فرعون و دیگر مستکبران عالم، تنها به دنبال به برده‌گرفتن انسان‌ها و بهره‌کشی از آنان برای رفع نیازهای مادی خود نیستند، آن‌ها مدعی الوهیت و به دنبال وادارکردن انسان‌ها به عبادت و آیین خود برای ارضای حس خودبرتربینی و خودشیفتگی خویش هم هستند.

¤ در برابر این روح سرکشی و خودخدابینی و خویش‌برتربینی مستکبران و دعوت بشریت به خود و آیین خویش، این انبیای الاهی و ائمه معصومین(صلوات‌الله علیهم اجمعین) و اولیا و بزرگان دین هستند که بشریت را به سوی بندگی و دوری از خودبینی و خودمحوری فرامی‌خوانند و در مسیر این دعوت الاهی گاه به فرمان الاهی به سوی مستکبران و طاغیان و یاغیان  زمانه حرکت می‌کنند و ضمن دعوت آنان به دست‌برداشتن از ظلم به خود و انسان‌ها، بشریت را به سوی فطرت الاهی خود فرا‌می‌خوانند.

¤ برخورد مستکبران با انبیای‌ الاهی و معصومین‌(صلوات‌الله اجمعین) و رهبران آسمانی، همواره برخوردی قهرآمیز و خونین بوده است که تاریخ به آن گواهی می‌دهد، اما برخورد این خودبزرگ‌بینان عالم با مردم، شیوه‌ها و شگردهای خاص به خود را داشته است که خداوند سبحان در نقل این شیوه‌ها به تقسیم مردم به دو دسته از سوی فرعون اشاره می‌کند، تا آیندگان، ضمن آشنایی با فضای حاکم بر زمانه حضرت موسی(ع) و پیروانش با تکرار آن در زمان‌های دیگر آشنا شوند.

خداوند در قرآن کریم، برخورد فرعون با قوم موسی(ع) را به حذف فیزیکی برخی و بهره‌وری از برخی دیگر تقسیم می‌کند، کشتن مردان به دلیل قدرت بالفعل و یا بالقوه ایستادگی در برابر استکبار و زنده نگه داشتن زنان برای استمرار فلسفه لذت و تولید نسلی جدید براساس باورمندی به برده‌بودن و بردگی‌زیستن در برابر الوهیت فرعون بوده است. براساس چنین بینش و روشی، هر کس بالفعل و یا بالقوه قدرت ایستادگی در برابر استکبار را داشته باشد به سرنوشت محتوم مرگ محکوم است و هر کس قابلیت باور کردن اندیشه بردگی و برده‌شدن را دارا باشد، می‌تواند به حیات خود ادامه دهد.

¤ انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی(ره) حرکتی الاهی در ادامه حرکت انبیای الاهی و معصومین (صلوات الله اجمعین) در برابر مستکبران عالم و خیزش در دفاع از مستضعفان عالم بود که توانست استکبار و روح استکبارستیزی حاکم بر نظام بین‌الملل و روابط آن با ملت‌ها و مردم دیگر را به چالش کشاند و به یُمن جانشین ایشان، امام خامنه‌ای(دام‌ظله) این راه را تا به امروز به منزلگه مقصود برساند؛ انقلابی که هرگز با استکبار و نماد آن یعنی آمریکا سازش نکرد و برای ایستادگی خود هزینه‌های بسیار سنگینی را پرداخت و به‌‌رغم همه توطئه‌های خارجی و داخلی با سربلندی تمام در حال به پایان رساندن دهه چهارم خود است.

¤ انقلاب اسلامی ایران در حالی به پایان دهه چهارم حیات نورانی خود می‌رسد که استکبار با ابزارهای بیرونی و عوامل داخلی‌اش درصدد بزک‌کردن چهره فرعونیت خود برای رقم زدن بزرگ‌ترین فریب تاریخ در برابر جبهه مؤمنان و مستضعفان جهان است تا شاید به حرکت بت‌شکنانه امام و رهبری و مردم مؤمن پایان دهد.

¤ نامیدن آمریکا از سوی امام راحل(ره) به «شیطان بزرگ» و از «ابلیس بدتر» خواندن این نماد استکباری از سوی رهبری معظم انقلاب و هشدارهای این دو بزرگمرد تاریخ توحیدی  برای نزدیک نشدن به آمریکا و اعتمادنکردن به وعده‌ها و وعیدهای آن، متأسفانه پرده خوش‌بینی را از چشم برخی برنداشته و این عده همچنان در مسیری گام برمی‌دارند که گویی حق و باطل و نور و ظلمت و استکبار و استضعاف قابل جمع است.

آمریکا این نماد استکبار، امروز در چهره فرعون‌های خود در کنار به میخ کشاندن موحّدان و مستضعفان جهان، سحره خود را با ابزارهای مختلف در لباس‌های متفاوت به میدان فرستاده است تا اعجاز موسای انقلاب در نامیدن فرعون زمان به «شیطان بزرگ» را به حاشیه براند و راه را برای اسارت و بردگی دوباره مؤمنان فراهم سازد.

 در میان این نمایش سحره‌های استکبار، این یاران امام خامنه‌ای هستند که با همان آموزه‌های قرآنی به شیوه و شگرد فرعون و فرعون‌های زمان می‌نگرند. استکبار براساس روحیه خودخداپنداری خود، هرگز هیچ فرد و حزب و جریان و دولت و تمدنی را در عرض خود برنخواهد تافت و آنانی که گمان می‌کنند استکبار از خدایی‌کردن خود دست برمی‌دارد و معامله‌ای بُرد‌ ـ‌ بُرد را با دیگران خواهد داشت، به‌شدت در اشتباه ‌ستند؛ چراکه شیوه استکبار با غیر خود، یا «مرگ» است و یا «بهره‌وری» و اگر روزی استکبار از فرد، حزب، جریان،‌ دولت و تمدنی تعریف کرد، لاجرم در ردیف بردگان فکری، اعتقادی و سیاسی اوست.

حرف آخر

نویسنده:

به قلم سردبیر

فصلنامه فرهنگ پویا شماره 34

انتهای متن/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *